اون حرفایی که میگن کلمه عشق از عشقه اومده و گیاهی ست که مث بختک میوفته روی گیاه دیگه و این حرفا ، خوبه ولی هرکی یه معنی از عشقو میگه. همه اتفاق نذر ندارن. شایدم اطفاق نظر ندارن! 🤔

حالا ما هم تعریف خودمونو از عشق بدیم بیرون یا یکی از قبلیا رو قبول کنیم؟⁉️

عاغا ما که قصد نداریم تعریف عشق بدیم بیرون ، قصدمون خیره. تهش میخوایم با احساس خوب زندگی کنیم. حالا این که با عشق زندگی کردن مساوی با عشق و حال کردنه یا نه؛ جای بحث داره.

الان میخوایم راجب این بحث کنیم که عایا ما که آشق یه نفر دیگه موشیم کار خوبی میکنیم؟یا این که اتفاق بهتری میتونست رخ بده؟

اول باید با خودمون صادقانه بشینیم صحبت کنیم. بگیم ایده آل عشق از نظرمون چجوریه؟ حتی وقتی میخوایم همین قدم اولو برداریم ، ممکنه مغز وارنینگ بده و بگه:"اصن حرفشم نزن ، همچین چیزی یک در میلیارد هم اتفاق نمیوفته!". ولی باید این کارو کنیم تا به قدم بعدی برسیم. مثلا یکی ممکنه بگه من عشقی رو دوس دارم که بر اساس وفاداری باشه. یکی دیگه میگه من عشقی رو دوس دارم که ظاهر طرف اینجوری باشه یا اونجوری باشه. یکی میگه من عشقیو میخوام که همیشه باهم خوش اخلاق باشیم، اون یکی میگه من عشقیو دوس دارم که توی سفر به وجود بیاد...🌼🌷💖


خب صادقانه چیزی که میخوایم رو مشخص میکنیم، ممکنه توی این مرحله اشتباه هم کنیم ولی اصل حرفم یه چیز دیگه ست. تو و من پیش خودمون یه چیزایی رو مشخص کردیم ولی آیا توی واقعیت هم به همین اعتقاد داریم؟ با همین چیزا زندگی میکنیم؟ به این چیزا رسیدیم؟ اگه آره پس عالیه ازین جهت که ما حداقل با خودمون هماهنگیم! ولی اگه نرسیدیم یا به حرفامون عمل نمیکنیم یا نشده یا هرچی...اینجاست که بحث ما شروع میشه.


شاید بعضیا عاشق یکی شده باشن که ایده آل نیست ولی فک میکنن بهترین گزینه ی موجوده! نمیدونم چمون شده؟ چرا آرزوهامونو یادمون رفت؟ مگه زندگی با صداقت نمیخواستیم ؟ مگه شوخ طبعی و شادی نمیخواستیم؟ چرا حالا عاشق یکی شدیم که عشقش زجر آوره؟ نبودش آزاردهنده ست؟ واقعیت اینه که وابسته شدیم اونم وابسته به کسی که خودش وابسته ی چیزای دیگه ست! شاید بهتر بود این احساس عشقو به پای اون کسی میریختیم که همیشه هست. کسی که عشقو آفرید. کسی که به عشق تداوم بخشید. همونی که عشق به جنس مخالفو آفرید. اون موقع یه اتفاق بهتر میوفتاد ، هم به خود عشق میرسیدیم ، هم به معشوق زمینی مناسب میرسیدیم.⚘


واضح تر بگم، به هر دلیلی اگه عشق نداریم یا عشق خرابی داریم ، بهتره به ایده آل فک کنیم. دقیق توی ذهنمون بسازیمش. خواهیم دید که حتی خیالش هم از واقعیت این عشق خراب فعلی بهتره. حتی اگه عاشق نیستیم، شاید آزادتر بتونیم این خیال رو بسازیم.


هیچ وقت "اون" وجود نداشته و نداره و نخواهد داشت. اونی که همش دلت میخواد با اون باشی . اونی که واقعی نیست ولی فک میکنی واقعیه. "اون" فقط برداشتیه که تو از یه شخص خاص داری. فک میکنی "اون" باید باشه و خوب باشه تا تو خوشحال بشی؟ پس دقیقا اشتباه فک میکنی. اگه فک میکنی همچین شخصی هست، باید بگم که وجود نداره.


آخرش یکی پیدا میشه که همونیه که میخواستی ، ولی وقتی که خودت با خودت روراستی، خودت احساس خوبی داری از صاحب عشق. ممکنه این یکی ، همین شوهر فعلیت باشه ، همین زنت باشه ، ولی انگار یه آدم دیگه شده. کِی؟ وقتی که تو یه آدم دیگه شدی.🙂